همواره كار آن‌ها روبه پستى رود ، تا اين كه برگردند به آن راهى كه واگذاشته‌اند ! بنىاسرائيل كه اصحاب موسى عليه السلام بودند ، برادر و خليفه و وزير او را واگذاشتند و به گوساله چسبيدند و سامرى را فرمان بردند ، درحالى كه مىدانستند هارون جانشين و خليفه موسى است و همانا اين امت از رسول‌خدا صلى الله عليه و آله شنيده بودند كه اين سخن را دربارهء پدرم مىفرمود : « او ( على ) از من به منزلهء هارون است نسبت به موسى جز اين‌كه پس از من پيامبرى نيست . » و ديده بودند موقعى كه رسول‌خدا صلى الله عليه و آله او ( على ) را در غديرخم تعيين كرد . و او را به‌عنوان ولى و سرپرستى امت ندا داد ، سپس مردم را دستور داد كه حاضران به غايبان برسانند ! و موقعى كه رسول‌خدا صلى الله عليه و آله از دست قومش هراسناك به غار رفت ، چون همگى دست به‌هم داده بودند تا او را مكر كنند و نابود سازند ، درحالى كه او مردم را فرامىخواند ! چون در برابر آن‌ها يار و ياورى نيافت ، درصوتى كه اگر يار و ياورى داشت با آنان پيكار مىكرد . پدرم دست نگهداشت و آنان را سوگند داد و يارانش را به كمك خواست ، او را كمك و يارى نكردند ! درحالى كه اگر در برابر مخالفان كمك و ياورانى داشت ، آن‌ها را اجابت نمىكرد ، از اين‌رو خداوند دست پدرم را بازگذاشت همان‌طورى كه دست پيامبر صلى الله عليه و آله را بازگذاشت . اى پسر حرب ! اين امت مرا تنها گذاشتند ، از اين‌رو من با تو صلح كردم ، در صورتى كه اگر در برابر تو يارانى داشتم از دست تو آنچه را كه مصالحه كردم ، رها مىساختند !